غروب های هر روزه

غروب که می شود ،سکوت میکنم فقط ،سراسر دلم ،خضاب می شود فقط !قرار بیقرار من ، هوای با صفای من ،کدام گوشه ی جهان ،کدام کوچه ی زمان ،دوباره دیده میشوی ،دوباره چاره می شوی !دچار گشته عقلم و دچار مانده قلب